...Батыр тағы да шыдай алмады.

- Әй, Әбілхайыр, қандай аяр едің! Күлтілдетпе өйтіп! Сен де сау сиырдың жапасы емессің! «Қолым - таза, жаным - ақ!» деп ақтала алмайсың. Бәленің бір ұшығы, біле білсең, тап сенде жатыр. Өтірік пе? Қопаңдап барып қалмаққа тиістің. Елін шаптың, жайлауын шаңдаттың. Шабылған қалмақ шаңдатып тиіп, өрісімізді азайтты. Ол аз болғандай башқұртқа ұрындып, қанды сүргінді бейбіт жұртымызға тағы салғыздың! Ау, сонда құдай тұтып, құрмет танытқандарымыз кім? Қолың - қан сенің! Қолы қанның жолы бола қояр ма екен...

Шығарманың жалғасын Софы Сматаевтың «ЕЛІМ - АЙ» кітабынан оқи аласыздар.